Duszpasterstwo

Chrzest 

Rodzice mają obowiązek troszczyć się, ażeby ich dzieci zostały ochrzczone w pierwszych tygodniach; możliwie jak najszybciej po urodzeniu.

Sakrament chrztu udzielany jest w naszej parafii w każdą niedzielę miesiąca na Mszy świętej oraz, jeśli są słuszne powody w innym, uzgodnionym z rodzicami terminie, po Mszy świętej.
Chrzest należy zgłosić w kancelarii parafialnej minimum 2 tygodnie przed udzieleniem sakramentu.

Rodzice (jeśli nie zachodzi przeszkoda kanoniczna) i chrzestni powinni przystąpić do sakramentu pokuty i w dniu chrztu świętego przystąpić w czasie Mszy świętej do Komunii świętej.

Przy zgłaszaniu dziecka do chrztu, w celu spisania aktu chrztu, należy przedłożyć:
a) metrykę urodzenia dziecka z USC;
b) dane chrzestnych: imię i nazwisko, adres, wiek;
c) jeśli kandydaci na chrzestnych pochodzą z innej parafii – zaświadczenie od ich proboszcza o możliwości podjęcia funkcji chrzestnego.

CHRZESTNI
mają towarzyszyć i pomagać rodzicom, aby ochrzczony prowadził życie chrześcijańskie odpowiadające przyjętemu sakramentowi i wypełniał wiernie złączone z nim obowiązki. w razie nie wypełniania obowiązków chrześcijańskich przez rodziców mają prawo zwrócić im uwagę
Chrzestnym może być ten, kto:
a) jest wyznaczony przez przyjmującego chrzest albo przez jego rodziców, albo przez tego, kto ich zastępuje, a gdy tych nie ma, przez proboszcza lub szafarza chrztu;
b) ukończył 15 lat;
c) jest katolikiem, wyznaje wiarę Kościoła, w której dziecko otrzymuje chrzest
d) przyjął sakramenty: chrzest, eucharystia, bierzmowanie
e) nie jest ojcem ani matką przyjmującego chrzest
f) prowadzi życie zgodne z wiarą i z nauką Kościoła
g) jeśli jest małżonkiem, to żyje w sakramentalnym małżeństwie
h) jeśli jest jeszcze uczniem – uczęszcza na katechizację;
i) jest wolny od jakiejkolwiek kary kanonicznej;
Podczas obrzędu Chrztu Świętego trzymają świecę (chrzestny) i podają białą szatkę do chrztu (chrzestna)

 



Przygotowanie do I Komunii 

Przygotowanie do Sakramentów Pokuty i Pojednania oraz Eucharystii obejmuje dzieci z klas pierwszych i drugich szkoły podstawowej.

Dzieci do I Komunii Św. przystępują w strojach liturgicznych!

Przygotowanie ma miejsce:
a) w domu,
b) w ramach katechezy szkolnej,
c) w parafii.
Przygotowanie w parafii obejmuje:
a) udział we Mszy św. dla dzieci w każdą niedzielę;
b) udział w nabożeństwach okresowych: różańcowe (październik), Roraty (Adwent), Droga Krzyżowa (Wielki Post), majowe (maj)
c) udział w spotkaniach formacyjnych w parafii.
d) udział w próbach liturgicznych – w ostatnich tygodniach przed Uroczystością I Komunii Świętej.

Rodzice, których dzieci zostały ochrzczone poza naszą Parafią zobowiązani są dostarczyć księdzu prowadzącemu przygotowania do I Komunii Św. świadectwo chrztu św.,
a mieszkający poza Parafią – pozwolenie od własnego proboszcza na przystąpienie dziecka do sakramentów w naszej Parafii – bezwzględny warunek dopuszczenia dziecka do sakramentów.

 



Przygotowanie do
Bierzmowania

 

Przygotowanie do sakramentu bierzmowania rozpoczyna się od 1 klasy gimnazjum i trwa minimum 3 lata.

Ma być to czas wzrostu świadomości chrześcijańskiej. Kandydat w ciągu tych trzech lat powinien:
Aktywnie uczestniczyć w życiu liturgicznym parafii poprzez:
a) systematyczny udział w niedzielnej Mszy świętej;
b) systematyczne przystępowanie do Sakramentu Pokuty i Eucharystii;
c) udział w rekolekcjach adwentowych i wielkopostnych
udział w nabożeństwach z związanych z rokiem liturgicznym: Roraty (Adwent), Droga Krzyżowa i Gorzkie Żale (W. Post), nabożeństwa majowe, czerwcowe i październikowe;
Uczęszczanie na spotkania formacyjno – liturgiczne w parafii zarówno ogólne dla wszystkich jak i w grupach patrz niżej);
Uczęszczanie i aktywny udział w katechizacji szkolnej;
Pogłębianie znajomości prawd wiary;
Postępowanie według zasad moralności chrześcijańskiej;

Kandydaci do sakramentu bierzmowania mają obowiązek złożenia deklaracji, w której wyrażają chęć podjęcia przygotowań do bierzmowania deklarując jednocześnie spełnienie wymaganych warunków.Świadek bierzmowania

Poszczególnym bierzmowanym zwykle towarzyszy świadek, który przygotowuje ich do przyjęcia sakramentu, przedstawia szafarzowi bierzmowania do namaszczenia krzyżmem, a potem pomaga w wiernym wypełnianiu przyrzeczeń złożonych na chrzcie, zgodnie z natchnieniami Ducha Świętego, którego otrzymali.
Ze względu na współczesne warunki pastoralne wypada, aby chrzestny, jeżeli może być obecny, był także świadkiem bierzmowania. W ten sposób jaśniej zaznacza się związek między chrztem i bierzmowaniem, a funkcje i obowiązki chrzestnego mogą być spełnione w sposób bardziej skuteczny. Nie wyklucza się jednak możliwości wybrania osobnego świadka bierzmowania. Także rodzice mogą osobiście przedstawić swoje dzieci do bierzmowania.

Świadek bierzmowania winien odznaczać się następującymi przymiotami:
a) być wystarczająco dojrzały do spełniania tego obowiązku;
b) być wierzącym i praktykującym katolikiem;
c) należeć do Kościoła katolickiego i przyjąć trzy sakramenty wtajemniczenia chrześcijańskiego: chrzest, bierzmowanie i Eucharystię;
d) nie być wykluczonym przez prawo od czynności w aktach kościelnych.

Sakrament małżeństwa

W celu zawarcia sakramentalnego związku małżeńskiego należy spełnić następujące warunki:
Narzeczeni zgłaszają się do kancelarii parafialnej przynajmniej 3 miesiące przed planowanym ślubem.

Należy przynieść:

Metryki chrztu nie starsze niż 3 miesiące (jeżeli chrzest miał miejsce poza naszą parafią). W tych metrykach powinna znaleść się adnotacja o przyjętym sakramencie bierzmowania (gdyby był brak tej adnotacji należy przynieść inny dokument stwierdzający przyjęcie tego sakramentu).

Dowody osobiste.

Świadectwa ukończenia katechizacji w zakresie szkoły podstawowej i średniej, bądź zawodowej.

Świadectwa ukończenia katechizacji przedmałżeńskiej.

Trzy egzemplarze zaświadczeń
z Urzędu Stanu Cywilnego (niezbędne, gdy narzeczeni chcą zawrzeć ślub kościelny ze skutkami cywilno – prawnymi, tzw. ślub konkordatowy).

Gdy kontrakt cywilny został już zawart wcześniej – świadectwo ślubu cywilnego wydane przez Urząd Stanu Cywilnego.

Dane personalne świadków (imię, nazwisko i adres). Świadkowie ślubu muszą mieć ukończony 18 rok życia.

W przypadku nieletnich narzeczonych, rodzice osoby nieletniej wyrażają pisemną zgodę na zawarcie związku małżeńskiego.

W przypadku osób owdowiałych, należy przedstawić wyciąg z księgi zmarłych wydany przez parafię,
w której odbył się pogrzeb małżonka.

W przypadku, jeśli oboje narzeczeni są spoza naszej parafii, zgodę proboszcza jednej ze stron (obojętnie której) na zawarcie sakramentu poza parafią ze wskazaniem naszej parafii.
Datę i godzinę ślubu można ustalić już na ok. rok wcześniej przez zgłoszenie się do kancelarii parafialnej. Przez telefon nie ma możliwości załatwienia tej sprawy.

Sakrament chorych

Namaszczenie Chorych udzielano jest każdorazowo na prośbę osoby, która pragnie przyjąć ten sakrament lub rodziny chorego.

W naszej Parafii, w każdą I sobotę miesiąca, w godzinach przedpołudniowych, księża odwiedzają chorych z posługą sakramentalną (sakrament pokuty
i Komunia Św.). W nagłej sytuacji kapłana można poprosić zawsze.
Podstawą udzielenia sakramentu jest faktyczna lub domniemana wola przyjęcia go przez chorego.
Jeśli chory jest nieprzytomny, a wcześniej kategorycznie odmawiał przyjęcia sakramentu – nie należy go udzielać takiej osobie.

Kto powinien przyjąć namaszczenie chorych?
Sakrament namaszczenia chorych nie jest sakramentem przeznaczonym tylko dla tych, którzy znajdują się w ostatecznym niebezpieczeństwie utraty życia. Odpowiednia zatem pora na przyjęcie tego sakramentu jest już wówczas, gdy wiernym zaczyna grozić niebezpieczeństwo śmierci z powodu choroby lub starości.
Jeśli chory, który został namaszczony, odzyskał zdrowie, w przypadku nowej ciężkiej choroby może ponownie przyjąć ten sakrament. W ciągu tej samej choroby namaszczenie chorych może być udzielone powtórnie, jeśli choroba się pogłębia. Jest rzeczą stosowną przyjąć sakrament namaszczenia chorych przed trudną operacją. Odnosi się to także do osób starszych, u których pogłębia się starość.

Skutki sakramentu namaszczenia chorych.
Na temat skuteczności sakramentu namaszczenia chorych św. Jakub Apostoł pisze bardzo wyraźnie:
„A modlitwa pełna wiary będzie dla chorego ratunkiem i Pan go podźwignie, a jeśliby popełnił grzechy, będą mu odpuszczone” (Jk 5,15).
Podobnie jak w każdym sakramencie, również w namaszczeniu chorych, udzielana jest szczególna łaska Ducha Świętego. Duch Święty umacnia chorego, obdarza go pokojem i odwagą, by mógł przezwyciężyć i znieść wszystkie dolegliwości związane z chorobą lub starością. Duch Święty daje choremu moc do przezwyciężenia pokus złego ducha i lęku przed śmiercią. Prowadzi do uzdrowienia duszy, a także uzdrowienia ciała, jeśli taka jest Boża wola.

Ponadto wielkim darem sakramentu namaszczenia chorych jest łaska przebaczenia: „jeśliby popełnił grzechy, będą mu odpuszczone”. Jeśli z jakiegoś powodu chory nie może już odbyć spowiedzi świętej, dostępuje odpuszczenia wszystkich grzechów.

Przygotowanie do sakramentu namaszczenia.
Stół w pobliżu łóżka chorego nakrywamy białym obrusem. Umieszczamy na nim krzyż, a obok świecę chrzcielną chorego lub inne świece. Na małym talerzyku przygotowujemy plasterek cytryny lub trochę soli oraz kilka kulek z waty do oczyszczenia palców po namaszczeniu. Ustawiamy również
w małym naczyniu wodę święconą
i kropidło.

Pogrzeb katolicki


W kancelarii parafialnej należy przedstawić następujące dokumenty:
a) akt zgonu;
b) w przypadku jeśli zmarły mieszkał
w innej parafii – pozwolenie od proboszcza na pogrzeb poza własną parafią.

Pogrzebu kościelnego pozbawieni są:
a) notoryczni apostaci, heretycy i schizmatycy;
b) jawni grzesznicy.

Reklamy